Ocena rozkładu temperatury na powierzchni różnych obiektów może dostarczyć informacji, których nie widać podczas zwykłej obserwacji. W takich wypadkach wykorzystywana jest termowizja, czyli forma pozwalająca zobrazować promieniowanie cieplne emitowane przez badane elementy. Obraz termiczny nie pokazuje jednakże temperatury w sposób dokładnie taki sam jak klasyczny termometr.

Na wynik wpływają między innymi właściwości materiału, odległość od badanego miejsca, warunki otoczenia a także ustawienia urządzenia. Z tego powodu samo wykonanie zdjęcia termicznego nie zawsze wystarcza do prawidłowej oceny sytuacji. Znaczenie ma też sposób przeprowadzenia pomiaru i ranking uzyskanych wartości z innymi fragmentami badanego obiektu.

W praktyce kamera termowizyjna może być stosowana do obserwacji instalacji, urządzeń technicznych, przegrzewających się elementów a także różnic temperatur występujących na powierzchniach budynków. Zwłaszcza ważne jest zauważenie nietuzinkowego rozkładu ciepła, ponieważ niektóre nieprawidłowości nie powodują w tym samym momencie widocznych przekształceń. Przykładowo, miejscowe podwyższenie temperatury może wskazywać na problem wymagający dalszego sprawdzenia, ale nie określa samo w sobie jego przyczyny. Dokładnie taki sam obraz może powstać w wyniku kilku różnorakich zjawisk, dlatego interpretowanie kolorów bez uwzględnienia warunków pomiaru może prowadzić do błędnych wniosków. Prawidłowe znaczenie ma nie tylko i wyłącznie najwyższa wskazana temperatura, lecz także jej położenie, wielkość obszaru oraz różnica względem sąsiednich miejsc.

Istotnym elementem takich badań jest przygotowanie odpowiednich warunków. Promieniowanie cieplne może być przekształcane przez nasłonecznienie, ruch powietrza, wilgoć czy wcześniejszą pracę badanego urządzenia. W sytuacji budynków znaczenie ma także różnica temperatur między wnętrzem i otoczeniem. Dlatego termowizja wykonywana w przypadkowym momencie może przedstawić obraz trudniejszy do interpretacji niż pomiar przeprowadzony po uwzględnieniu warunków panujących na miejscu. Warto także pamiętać, że powierzchnie odbijające mogą przedstawiać promieniowanie pochodzące z otoczenia, a nie jedynie własną temperaturę. Odczyt z kamery wymaga więc zachowania ostrożności, zwłaszcza gdy niewielka różnica temperatur ma być fundamentem dalszej oceny.

Zakres wykorzystania obrazowania cieplnego jest szeroki, ale jego możliwości mają dokładnie sprecyzowane granice. Kamera rejestruje głównie temperaturę powierzchniową, dlatego nie pokazuje bezpośrednio tego, co znajduje się głębiej w materiale albo wewnątrz zamkniętego szczegółu. Zmiana widoczna na obrazie może być sygnałem do utworzenia dodatkowych czynności kontrolnych, a nie gotową diagnozą. W praktyce przydatne okazuje się ranking obrazu termicznego z oględzinami, dokumentacją techniczną lub innymi metodami pomiarowymi. Takie podejście umożliwia oddzielić rzeczywiste różnice cieplne od efektów wynikających z warunków zewnętrznych i właściwości badanej powierzchni.

Sprawdź również informacje na stronie: Kamera termowizyjna na androida.